Verndargripir

Hvað segir Guð um fólk sem notar verndargripi? Biblían segir: Jes 2:6 „Þú hefir hafnað þjóð þinni, ættmönnum Jakobs, því að þeir eru allir í austurlenskum göldrum og spáförum, eins og Filistar, og fylla landið útlendum mönnum.“ Jes 3:18-23 „Á þeim degi mun Drottinn burt nema skart þeirra: ökklaspennurnar, ennisböndin, hálstinglin, eyrnaperlurnar, armhringana, andlitsskýlurnar, motrana, ökklafestarnar, beltin, ilmbaukana, töfraþingin, fingurgullin, nefhringana, glitklæðin, nærklæðin, möttlana og pyngjurnar, speglana, líndúkana, vefjarhettina og slæðurnar.“

Verndargripir voru algengir í fornri menningu biblíulandanna, sérstaklega meðal heiðinna. Verndargripir eru töfragripir sem fólk hefur á sér til að verjast neikvæðri orku, hinu illa, meiðslum og einnig til að öðlast velgengni. Verndargripir eru oftast kristallar, keltneskir krossar eða önnur dulspekidjásn sem hanga sem skraut á hálsfesti, armbandi eða jafnvel í afturgluggum bíla. Fólk trúir því að verndargripirnir hafi töframátt sem færi því úrlausnir, persónulega vernd, gæfu og auð. Oft eiga þessir töfragripir að gefa lækningamátt og jákvæðar sveiflur sem eiga að veita tilfinningu um frið og ró.

Á tímum fráfalls og hjáguðadýrkunar líktu Ísraelsmenn eftir hjátrú heiðinna þjóða meðal annars með því að nota töfragripi. Guð varaði hinar fölsku spákonur Ísraels sérstaklega við að nota töfrahluti. Biblían segir: Esk 13:18, 20-21. „Svo segir Drottinn Guð: Vei þeim, sem sauma bindi fyrir alla úlnliði og búa til skýlur fyrir höfuð manna, hvers vaxtar sem er, til þess að veiða sálir. Hvort ætlið þér að veiða sálir hjá þjóð minni og halda lífinu í sálum yður til handa? Fyrir því segir Drottinn Guð svo: Sjá, ég skal hafa hendur á bindum yðar, þeim er þér veiðið með sálir, og ég skal slíta þau af armleggjum yðar og láta lausar sálir þær, er þér veiðið, sem væru þær fuglar. Og ég skal slíta sundur skýlur yðar og frelsa lýð minn úr yðar höndum, svo að þeir séu ekki lengur veiðifang í yðar höndum, og þér skuluð viðurkenna, að ég er Drottinn.

Heiðingjarnir áttu líka stóra verndargripi eða nokkurs konar ´húsgoð´. Þessi litlu skurðgoð voru höfð á heimilunum eða tekin með á ferðalögum. Guð var andvígur slíku. Biblían segir: 2Kon 23:24 „Enn fremur eyddi Jósía þeim mönnum, er höfðu þjónustuanda, svo og spásagnamönnum, húsgoðum og skurðgoðum og öllum þeim viðurstyggðum, er sáust í Júda og Jerúsalem, til þess að fullnægja fyrirmælum lögmálsins, þeim er rituð voru í bókinni, sem Hilkía prestur hafði fundið í musteri Drottins.“

Í hvert sinn er skurðgoð eða aðrir töfragripir eru nefndir í Biblíunni ávítar Guð fólkið. Biblían segir: Sl 31:7 „Ég hata þá, er dýrka fánýt falsgoð, en Drottni treysti ég.“